W naszej wspólnocie parafialnej działa kilka grup parafialnych:


Liturgiczna Służba Ołtarza

Liturgiczna Służba Ołtarza tworzy wspólnotę skoncentrowaną wokół liturgii kościoła. Swoją postawą w życiu codziennym i przy ołtarzu pragniemy przybliżać ludzi do Pana Boga. To wspaniałe doświadczenie, które pozwoli ci rozwijać się duchowo i osobowo oraz pomoże zrozumieć jak ważne jest życie blisko Boga.

Bycie ministrantem to nie tylko sumienność i odwaga, ale przede wszystkim budowanie wspólnoty poprzez dbanie o piękno liturgii, wspólne ćwiczenia liturgiczne, wyjazdy i obozy. Bycie ministrantem to niezrażanie się , ze coś nie wychodzi ale wewnętrzne pragnienie służenia Bogu.

Jeśli chciałbyś poznać nowych kolegów dołącz do nas!  Zapraszamy Cię w każdy czwartek po Mszy św. szkolnej.


Młodzież

Pragniemy spotykać się by poznać ludzi młodych, którzy pragną rozwijać swoją więź z Panem Bogiem. Pragniemy budować wspólnotę, która chce poznawać nowych ludzi, otwierać się na każdego człowieka i wspólnie wzrastać w tym samym charyzmacie chrześcijańskiej miłości. Z radością i nadzieją na przyszłość pragniemy rozważać Słowo Boże i wcielać je w życie. Poruszamy ważne życiowe tematy. Spotkania młodzieży to także okazja do wspólnego śpiewu i zabawy. Poza regularnymi spotkaniami chcemy rozwijać naszą wiarę poprzez wyjazdy, rekolekcje i wydarzenia religijne.

Spotykamy się w każdy piątek o godz. 19:00 w kościele. Zapraszamy młodzież od klasy 6


Żywy Różaniec

Historia Żywego Różańca

Od połowy XIX wieku najbardziej popularną różańcową wspólnotę modlitewną stanowi Stowarzyszenie Żywego Różańca, założone przez Paulinę Jaricot (1799 – 1862) w Lyonie w roku 1826. Napisała wtedy:

Najważniejszą rzeczą i najtrudniejszą jest uczynić różaniec modlitwą wszystkich.

Każdy człowiek może znaleźć w ciągu dnia kilka minut, aby odmówić dziesiątek różańca, czyli jedną tajemnicę. Paulina Jaricot zaczęła organizować piętnastoosobowe grupy, nazwane później „żywymi różami”. Każda z osób tworzących piętnastkę zobowiązywała się do odmawiania jednej tajemnicy, czyli wszyscy razem odmawiają codziennie cały różaniec. Wszystkich członków róży dotyczy taka sama zasługa jakby odmówili cały różaniec. Nieodmówienie tajemnicy nie oznacza grzechu, a utratę zasługi.

Celem Stowarzyszenia Żywego Różańca jest według Założycielki wspieranie modlitwą, ofiarą duchową i materialną działań misyjnych Kościoła. Dziełu Pauliny Jaricot udzieliło poparcia wielu biskupów oraz ojciec generał Zakonu Kaznodziejskiego, który przyłączył Stowarzyszenie Żywego Różańca do wielkiej historycznej dominikańskiej Rodziny Różańcowej, obejmującej Bractwa Różańcowe i Różaniec Wieczysty. Wkrótce papież Grzegorz XVI wydał breve aprobujące stowarzyszenie. Żywy Różaniec w krótkim czasie rozprzestrzenił się w całej Francji, a następnie na świecie. Po pięciu latach, w roku 1831, Paulina Jaricot napisała:

Liczba odmawiających dziesiątek różańca rośnie z niewiarygodną szybkością we Włoszech, Szwajcarii, Belgii, Anglii i wielu regionach Ameryki. […] Wszędzie, gdzie tworzą się piętnastki, można zauważyć nie notowane wcześniej umacnianie się dobra.

Kilka lat później dodała:

Stopniowo stajemy się zjednoczeni w modlitwie ze wszystkimi ludźmi świata.

Papież Leon XIII w breve z 13 czerwca 1881 roku napisał m.in.:

Paulinie Jaricot zawdzięczamy szczęśliwy pomysł rozdzielenia wśród piętnastu osób piętnastu dziesiątków Różańca. W ten sposób cudownie rozpowszechniła i uczyniła nieustanną modlitwę do Matki Bożej.

Gdy kilkadziesiąt lat później powstały Papieskie Dzieła Misyjne, Żywy Różaniec w naturalny sposób stał się ich wiernym współpracownikiem. Rozpoczynając 25. rok swojego pontyfikatu, św. Jan Paweł II w liście apostolskim zatytułowanym „Różaniec Dziewicy Maryi” ogłosił Rok Różańca (okres od października 2002 do października 2003 roku). Ojciec Święty wprowadził nową część różańca, tajemnice światła, uwzględniające lata publicznej działalności Pana Jezusa, „aby różaniec w pełniejszy sposób można było nazwać streszczeniem Ewangelii”. Odtąd cały różaniec liczy 20 tajemnic, czyli żywe róże składają się z 20 osób.

Piętnaście obietnic Matki Bożej za odmawianie Różańca Świętego:

  1. Ktokolwiek będzie Mi służył przez odmawianie Różańca otrzyma wyjątkowe łaski.
  2. Obiecuję Moją specjalną obronę i największe łaski wszystkim tym, którzy będą odmawiać Różaniec.
  3. Różaniec stanie się groźną bronią przeciw piekłu, zniszczy, pomniejszy grzechy, zwycięży heretyków.
  4. Spowoduje on, że cnoty i dobre dzieła zakwitną; otrzyma on od Boga obfite przebaczenie dla dusz; odciągnie serca ludu od umiłowania świata i jego marności; podniesie je do pożądania rzeczy wiecznych. Och, taka dusza uświęci siebie tym sposobem.
  5. Dusza, która poleci Mi się przez recytowanie Różańca nie zginie.
  6. Ktokolwiek będzie odmawiał Różaniec i odda się rozmyślaniu na jego świętymi tajemnicami, nigdy nie będzie pokonany przez niepowodzenia. Bóg nie będzie go karał w Swojej sprawiedliwości, nie zginie śmiercią niespodziewaną; jeżeli będzie sprawiedliwym wytrwałym w łasce Bożej i będzie godnym życia wiecznego.
  7. Ktokolwiek będzie miał prawdziwe nabożeństwo do Różańca – nie umrze bez Sakramentów Kościoła.
  8. Wierni w odmawianiu Różańca będą mieli w życiu i przy śmierci światło Boże i pełnię Jego łaski.
  9. Uwolnię z czyśćca tych, którzy mieli nabożeństwo do Różańca św.
  10. Wierne dzieci Różańca zasłużą na wysoki stopień chwały w niebie.
  11. Otrzymacie wszystko o co prosicie przez odmawianie Różańca.
  12. Wszystkich, którzy rozpowszechniają Różaniec będę wspomagała w ich potrzebach.
  13. Otrzymałam od mojego Boskiego Syna obietnicę, że wszyscy obrońcy Różańca będą mieli ze wystawienników cały Dwór niebieski w czasie ich życia i w godzinę śmierci.
  14. Wszyscy, którzy odmawiają Różaniec są Moimi synami i braćmi Mojego Jedynego Syna Jezusa Chrystusa.
  15. Nabożeństwo do Mojego Różańca jest wielkim znakiem przeznaczenia do nieba.


Wspólnota Czcicieli Miłosierdzia Bożego

Wspólnota została zawiązana 3 kwietnia 2005 roku w czasie pierwszej pielgrzymki do Krakowa-Łagiewnik i tradycyjnie co roku kontynuuje pielgrzymki w Święto Bożego Miłosierdzia (ok. 50 osób, w tym sponsoruje ok. 10 miejsc dla pensjonariuszy ze Schroniska Brata Alberta z Bojkowa).

Wspólnota spotyka się w każdy piątek na modlitwie, śpiewie, rozważaniu wg Dzienniczka św. siostry Faustyny i Koronce do Miłosierdzia Bożego, w tym też celu opracowała swój śpiewnik pieśni do Miłosierdzia Bożego.

Z ofiar członków Wspólnoty został zakupiony dla parafii komputerowy Obraz Jezusa Miłosiernego (26 kwietnia 2006 roku). W 2007 roku wspólnota ufundowała Sztandar. W późniejszych latach Wspólnota zakupiła olejny Obraz Jezusa Miłosiernego.

Większa część członków Wspólnoty należy też do Róż Różańcowych. Wspólnota podejmuje modlitwy za kapłanów oraz Duchową Adopcję Dzieci Poczętych. Odpowiedzialni za wspólnotę są Zofia i Jan Wieczorek.